Elżbieta Dudczak
Możesz bardzo dobrze rozumieć siebie, wiedzieć, co Ci nie służy, a mimo to ponownie reagować w podobny sposób. Wraca lęk, napięcie, potrzeba kontroli, wycofanie, trudność w postawieniu granicy albo poczucie, że znowu jesteś w tym samym miejscu. Zmieniają się okoliczności, ludzie i sytuacje, a mechanizm pozostaje podobny.
Właśnie ten obszar szczególnie interesuje mnie w pracy psychologicznej: to, co powtarza się mimo świadomości, wiedzy i podejmowanych prób zmiany.
Jestem psychologiem. Pracuję indywidualnie z osobami dorosłymi, koncentrując się na zwiększaniu samoświadomości, rozwijaniu zdolności do samoregulacji, budowaniu poczucia własnej wartości oraz rozpoznawaniu wzorców wpływających na emocje, zachowanie i podejmowane decyzje.
Nie chodzi wyłącznie o zrozumienie, dlaczego coś się dzieje. Ważne jest również rozpoznanie tego, co uruchamia się w Tobie w konkretnych sytuacjach, jak reaguje Twoje ciało i emocje, jakie przekonania pojawiają się automatycznie i co sprawia, że pewne reakcje są silniejsze od świadomej decyzji.
Psychologia Wzorców
Psychologia Wzorców to rozwijany przeze mnie sposób patrzenia na człowieka i jego trudności. Punktem wyjścia jest dla mnie pytanie: dlaczego możesz wiedzieć, że określony sposób funkcjonowania Ci nie służy, a mimo to nadal do niego wracać?
Wzorce mogą ujawniać się w sposobie myślenia o sobie, reagowania na stres, przeżywania lęku, budowania własnej wartości, stawiania granic, podejmowania decyzji czy tworzenia relacji. Mogą dotyczyć potrzeby kontroli, nadmiernej odpowiedzialności, wycofania, podporządkowania, zasługiwania na akceptację albo trudności w przyjmowaniu tego, czego potrzebujesz.
W pracy przyglądamy się temu, co dzieje się obecnie, ale również doświadczeniom, przekonaniom i sposobom przystosowania, które mogły kształtować się wcześniej. Samo znalezienie źródła nie jest jednak celem. Ważne jest zauważenie mechanizmu, który działa dzisiaj, i zwiększenie możliwości reagowania inaczej.
Z czym możesz przyjść
Do konsultacji nie potrzebujesz gotowej diagnozy ani dokładnej odpowiedzi na pytanie, co jest z Tobą nie tak. Możesz przyjść również wtedy, gdy po prostu czujesz, że dotychczasowy sposób funkcjonowania zaczyna Cię ograniczać.
Pracuję między innymi z osobami doświadczającymi lęku i napięcia, przeciążenia emocjonalnego, trudności w regulowaniu emocji, obniżonego poczucia własnej wartości, problemów z granicami, kryzysów życiowych, poczucia zagubienia lub utknięcia. Obszarem pracy mogą być również powtarzające się schematy zachowania, trudności w podejmowaniu decyzji, silna potrzeba kontroli, nadmierne dostosowywanie się do innych czy problemy pojawiające się w relacjach.
Nie zakładam, że każda trudność ma tę samą przyczynę. Podobne objawy mogą mieć zupełnie różne znaczenie dla różnych osób.
Jak pracuję
Nie pracuję według jednego schematu. Sposób pracy dostosowuję do osoby, jej sytuacji, potrzeb oraz obszaru, z którym przychodzi.
Łączę wiedzę psychologiczną z Psychologią Wzorców, perspektywą systemowo-fenomenologiczną oraz elementami podejścia Gestalt. W zależności od potrzeb i rodzaju pracy wykorzystuję również hipnozę.
Perspektywa systemowa pozwala spojrzeć na człowieka w szerszym kontekście jego historii, doświadczeń, więzi rodzinnych i miejsca zajmowanego w systemie. Nie oznacza to jednak poszukiwania przyczyny każdego problemu w rodzinie czy przeszłości.
Podejście Gestalt kieruje uwagę również na teraźniejszość: na emocje, potrzeby, ciało, sposób nawiązywania kontaktu i to, czego doświadczasz w danym momencie.
Hipnozę wykorzystuję jako jedną z możliwych metod pracy z wewnętrznym doświadczeniem, emocjami, przekonaniami i utrwalonymi sposobami reagowania. Nie jest ona potrzebna każdej osobie i nie stanowi stałego elementu konsultacji.
Więcej świadomości. Więcej możliwości wyboru.
Nie chodzi o stworzenie idealnej wersji siebie ani o usunięcie wszystkich trudnych emocji. Lęk, złość, smutek czy napięcie są częścią ludzkiego doświadczenia.
Istotne jest to, czy potrafisz zauważyć, co się z Tobą dzieje, rozpoznać własne potrzeby, regulować emocje i odróżnić świadomą decyzję od automatycznej reakcji.
Im lepiej rozumiesz własne mechanizmy, tym większa może być przestrzeń pomiędzy tym, co Cię uruchamia, a tym, co robisz później. W tej przestrzeni pojawia się możliwość wyboru.
I właśnie tam może zaczynać się zmiana.